Συναισθηματικά φορτισμένο, με πληθώρα θεμάτων για την τοπική ιστορία και γενικά νέα γραμμένα από τους μαθητές, εκδόθηκε στο πλαίσιο λειτουργίας του σχετικού εκπαιδευτικού ομίλου  η Εφημερίδα "ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΠΝΟΗ" (7ο Τεύχος) του Γυμνασίου Βελεστίνου για το σχολικό έτος 2025-2026.

Ξεχωρίζει ο αποχαιρετισμός στην προσφάτως αδικοχαμένη φιλόλογο και υποδιευθύντρια του σχολείου, Κλεοπάτρα Παγωνοπούλου, τον οποίο υπογράφει η εκπαιδευτικός Παρασκευή Νικολού εκφράζοντας την σχολική κοινότητα:

Τους τελευταίους τρεις μήνες κάθε πρωί το βλέμμα μας σταματά ασυναίσθητα στο ίδιο σημείο: στο γραφείο που για χρόνια ήταν γεμάτο φωνή, χαμόγελο, χαρτιά σκορπισμένα γεμάτα διορθώσεις, σημειώσεις, προγράμματα. Τώρα είναι τακτοποιημένο, καθαρό, σιωπηλό.

Αυτή η σιωπή όμως δύσκολα συνηθίζεται…..

Για περισσότερα από δέκα χρόνια, αγαπημένη μου Κλεοπάτρα, με ταγραφεία μας δίπλα δίπλα μοιραζόμασταν μια καθημερινότητα, που χωρίς να το καταλάβουμε, έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Τα τελευταία χρόνια μάς ένωσε ακόμη περισσότερο η κοινή προσπάθεια για την έκδοση της σχολικής εφημερίδας, μια προσπάθεια που δεν ήταν μόνο δημιουργική αλλά και βαθιά ανθρώπινη. Πίσω από κάθε σελίδα υπάρχει η αγάπη για τα παιδιά, η πίστη στη φωνή τους και η ανάγκη να δίνουμε χώρο στα όνειρα και τις σκέψεις τους.

Η μάχη που έδωσες τους τελευταίους μήνες ήταν δύσκολη, άνιση, μα αξιοπρεπής και γενναία. Και όσοι σε γνωρίσαμε κρατάμε μέσα μας όχι μόνοτην απουσία που άφησες, αλλά κυρίως την παρουσία σου στον τρόπο που στεκόσουν δίπλα στους μαθητές, την ευαισθησία, τη συνέπεια, τη ζεστασιά.

Στις 22 Δεκεμβρίου 2025 αποφασίσαμε να επισκεφθούμε με κάποιους μαθητές του 15μελούς συμβουλίου τον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό του Δήμου Ρήγα Φεραίου. Μίλησες για το σχολείο μας και για όλα όσα πιστεύαμε πως αξίζει να ακούγονται δυνατά. Βιντεοσκόπησα την ομιλία σου, που ήταν γεμάτη αλήθειες και συναισθήματα. Τα λόγια σου παραμένουν και σήμερα ζωντανά. Και ίσως αυτός να είναι ο πιο όμορφος τρόπος να συνεχίσει κάποιος να υπάρχει: μέσα στις λέξεις, στις μνήμες και στους ανθρώπους που άγγιξε.

Καλό σου ταξίδι, Κλεοπάτρα μου...

Ακολουθεί απόσπασμα από την ομιλία της Κλεοπάτρας Παγωνοπούλου, η οποία είχε εργαστεί σθεναρά στη διάρκεια της θητείας της για την έκδοση της εφημερίδας, στον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό του Δήμου Ρήγα Φεραίου στις 22-12-2025.

«…Παράλληλα, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας έναν προβληματισμό που μας αφορά όλους. Καθημερινά ακούμε δυστυχώς στις ειδήσεις εφήβους να χτυπιούνται, να μαχαιρώνονται, να διακινούν ναρκωτικά, να παίρνουν ναρκωτικά. Πρώτη είδηση κάθε μέρα. Όλοι φαντάζομαι έχουμε αναρωτηθεί:

"Μα, ποια παιδιά είναι αυτά; Τί οικογένειες είναι αυτές;" Η απάντηση δυστυχώς είναι απλή και οδυνηρή. Είναι τα δικά μας παιδιά, είναι οι δικές μας οικογένειες. Η κοινωνία την οποία εμείς έχουμε φτιάξει, μία κοινωνία όπου κυριαρχεί το κέρδος και το προσωπικό συμφέρον και η οποία έχει χάσει την ανθρωπιά της.

Η πρόληψη και η αντιμετώπιση φαινομένων βίας ή επιθετικής συμπεριφοράς μεταξύ των παιδιών αφορά καταρχάς την οικογένεια, που σε συνεργασία με το σχολείο παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός ασφαλούς και υποστηρικτικού περιβάλλοντος για κάθε παιδί.

Μαγικές λέξεις, μαγικές συμβουλές σίγουρα δεν υπάρχουν. Θα προσπαθήσω στον λίγο χρόνο που έχουμε να καταθέσω μερικές από τις σκέψεις μου. Καταρχάς πρέπει τα παιδιά να τα ενθαρρύνουμε στον διάλογο, να καλλιεργούμε την ενσυναίσθηση και τη διαφορετικότητα στη προσωπικότητα, να θέτουμε σαφή όρια στην βίαιη και προβληματική συμπεριφορά και να συνεργάζονται όλες οι οικογένειες άμεσα με το σχολείο, όταν προκύπτουν δυσκολίες.

Επιβραβεύστε τη βελτίωση του παιδιού σας, όσο μικρή κι αν είναι. Υπενθυμίστε του ότι η αξία του παιδιού δεν καθορίζεται από τους βαθμούς. Όσον αφορά στην τεχνολογία και τα κοινωνικά δίκτυα συζητήστε για την ασφαλή χρήση του κινητού. Το παιδί στο γυμνάσιο χρειάζεται όρια, σταθερότητα και αγάπη, όχι πίεση και φόβο. Οι εναλλαγές διάθεσης είναι φυσιολογικές στους εφήβους. Δείξτε υπομονή και ψυχραιμία. Μην παίρνετε προσωπικά την απόσταση και την αντίδραση του παιδιού. Ακούστε περισσότερο απ’ ό,τι μιλάτε.

Το γυμνάσιο θέτει βάσεις. Δεν είναι μόνον βαθμοί. Ενθαρρύνετε τη συνέπεια στη μελέτη, όχι το διάβασμα της τελευταίας στιγμής. Μην πιέζετε για αριστεία, να πιέζετε για προσπάθεια.

Αφήστε το παιδί να οργανώνει μόνο του την τσάντα και τις εργασίες του. Τα λάθη είναι ευκαιρίες μάθησης. Θέστε ξεκάθαρα και σταθερά όρια, ώρες μελέτης, ώρες οθόνης, ώρες για ύπνο. Αν υπάρξει πρόβλημα, επικοινωνήστε ήρεμα και συνεργατικά με το σχολείο.

Διδάξτε στο παιδί τον σεβασμό προς τους κανόνες και τους ανθρώπους.

Μιλήστε για αποτυχίες χωρίς θυμό ή ειρωνεία. Επιβραβεύστε τη βελτίωση, όσο μικρή κι αν είναι.

Σε όλα αυτά θα ήθελα να προσθέσω ότι οι γρήγοροι και αρνητικοί ρυθμοί της κοινωνίας μας έχουν αποξενώσει εμάς τους γονείς από τα παιδιά μας, τα οποία δεν χρειάζονται μόνον χρήματα, ρούχα και φαγητό αλλά κυρίως συναισθηματική προσέγγιση και ποιοτικό χρόνο.

Εκτός αυτών, θέλω να υπογραμμίσω ότι η βαθιά εμπλοκή των παιδιών από μικρή ηλικία στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απαιτεί τον γονικό έλεγχο, ο οποίος καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολος, ωστόσο όμως όχι ακατόρθωτος.

Αν πετύχουμε με απλούς τρόπους να χτίσουμε μια υγιή και ειλικρινή σχέση με τα παιδιά μας, θεωρώ ότι όλα τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Εύχομαι την νέα χρονιά να χτίσουμε καλύτερες σχέσεις με τα παιδιά μας όλοι μας, και σαν δάσκαλοι και σαν γονείς.

Σας ευχαριστώ θερμά για τη συνεργασία με το σχολείο μας και για τη στήριξή σας. Ευχόμαστε ξανά καλές γιορτές κι ένα νέο έτος γεμάτος υγεία, πρόοδο και θετικές εμπειρίες για τα παιδιά μας.»

Το τεύχος της εφημερίδας