Kara = Μαύρος, μέλας και dag = βουνό

---

Το βουνό με το όνομα Χαλκωδόνιο, Καρα-ντάγ ή Μαυροβούνι καλύπτεται σε όλη τη λοφοσειρά από εδώ και προς τα βόρεια παρά το γεγονός ότι κορυφές προς αυτήν την πλευρά είναι ευδιάκριτα άσπρες. Μολονότι το Χαλκωδόνιο, το ψηλότερο σημείο του, είναι μικροσκοπικό σε σύγκριση με τα βουνά που περιβάλλουν τη θεσσαλική πεδιάδα, όλη η λοφοσειρά είναι από τις πιο εντυπωσιακότερες των θεσσαλικών λόφων, επειδή η θέση της είναι απομονωμένη στη μέση των ανατολικών πεδιάδων αυτής της περιοχής.

 

Το Χαλκωδόνιο είναι βουνό της νότιας Πελασγιώτιδας με κορυφή 724 μ. Η δυτική πλευρά του Καρα-ντάγ (Κυνός Κεφαλαί) και από τις δυό πλευρές του δρόμου από το Γερμή (Ξερολίθι) στο Σουπλί (Αγία Τριάδα) αποτελείται από ομαλές πλαγιές βοσκοτόπων με μόνη εξαίρεση κάποια μικρά επίπεδα και σιταροχώραφα, ανάμεσα σε άλση από βαλανιδιές και δασύλλια από θαμνώδη φυτά. Βλ. και Θεσσαλικό Ημερολόγιο τ.όμος 39ος σελ.81 όπου δημοσιεύεται ένας χάρτης της αρχαίας Ελλάδας.

Ο χάρτης σημειώνει ότι το Χαλκωδόνιο έχει ύψος 724 μ. Συνεπώς αναφέρεται στο όρος Καραντάο, στα ερείπια του ναού του Ηρακλή». Στην πεδιάδα υπάρχουν επίσης τύμβοι, δύο στα δυτικά της σιδηροδρομικής γραμμής Βόλος-Λάρισας, ο ένα από αυτούς 300 μ. Ν.Α. του σταθμού που έχει ανασκαφτεί.Είναι λόφος από χώμα με τετράπλευρο ταφικό κτίσμα και ο άλλος τύμβος βρίσκεται δύο χιλμ. ανατολικά του σταθμού,φυλάκιο 16,βόρεια της σιδηροδρομικής γραμμής και όχι στη Μαλούκα το ύψος της οποίας δεν πρέπει να ξεπερνά τα 400 μ.Βλ. και Χάρτης Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας 1:;200.000, Νομού Λάρισας έκδ. 19632, αναθεώρηση 1972- Θεσσαλικό Ημερολόγιο, τόμος 16ος ,σελ.28. Η Μαλούκα τελικά έχει ύψος 355 μ.

 

«Πολλοί ορεινοί όγκοι στην περιοχή έχουν την ονομασία Μαυροβούνι όπως και το ίδιο το Χαλκωδόνιο όρος (Καραντάο),τουρκική ονομασία Καρα-ντάγ ».Ολοι δε οι ξένοι περιηγητές επιστήμονες η μη καθώς και οι χάρτες της τότε εποχής Χαλκωδόνιο ονομάζουν το όρος Καραντάο και στην ορθογραφία γράφουν Χαλκωδόνιο.

 

Τέλος η Τheodora S. Mac ονομάζει και αναφέρει ως Χαλκωδόνιο το όρος Καραντάο .Θεσσαλικό Ημερολόγιο τόμος 21ος σ.8.Ο Friedrich Stahlin στο έργο του, Η Πελασγιώτιδα, που δημοσιεύει το Θεσσαλικό Ημερολόγιο (τ. 12ος ,σ.226), ταυτίζει το Μαυροβούνι (Καραντάο) με το όρος Χαλκωδόνιο διότι οι Φερές αναφέρονται στις νότιες υπώρειες του βουνού αυτού.

 

Σε αντίθεση με άλλους συγγραφείς ο Stahlin υποστηρίζει ότι η μάχη του 197 π.Χ. έγινε στις πλαγιές , ανάμεσα στις Φερές και το Χαλκωδόνιο.(Πολύβιος 18,19,4, Livius 33,6,4,Ussing 92,Bursian 69) Γιάννης Κορδάτος ό.π., σ.117 «Από την αρχαία πόλη πολύ λίγα ερείπια σώθηκαν, κυρίως βρέθηκαν λείψανα του κάστρου της στο κάτω μέρος της παλαιάς πόλης, κοντά στην "Παναγία", καθώς και πάνω από την ακρόπολη της.

 

Οι ανασκαφές έφεραν στο φως τύμβους και επιγραφές. Βρέθηκαν ακόμη και οι Πύλες του κάστρου που ήταν στους δρόμους που πήγαιναν για τη Λάρισα.