Παρουσίαση του βιβλίου «Μετά τον έρωτα τι;» του ψυχολόγου, ψυχοθεραπευτή και διδάκτορα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Γιώργου Γιαννούση πραγματοποιήθηκε χθες Κυριακή 25 Οκτωβρίου (25/10) στο Εκθεσιακό Κέντρο Πολιτισμού «Ρήγας Βελεστινλής».

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από τον Δήμο Ρήγα Φεραίου σε συνεργασία με τις εκδόσεις Αρμός, δίνοντας την ευκαιρία σε όσους παραβρέθηκαν να εντρυφήσουν σε μία εξόχως ενδιαφέρουσα προσέγγιση πάνω σε θέματα που αφορούν τον έρωτα, την αγάπη, τις ανθρώπινες σχέσεις και τη συντροφικότητα.

Σε ενδιαφέρουσες ομιλίες για το βιβλίο προχώρησαν οι:

Σοφία Μπαλαμώτη, Ψυχολόγος του Κέντρου Κοινότητας Δήμου Ρήγα Φεραίου.

Ανδριανή Μητροπούλου, Ψυχολόγος – Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια.

Βασιλική Τράκη, Μηχανολόγος Μηχανικός – Μουσειολόγος, Υπεύθυνη Πολιτιστικής και Τουριστικής Προβολής του Δήμου Ρήγα Φεραίου.

Γιώργος Γιαννούσης, συγγραφέας του βιβλίου.

Στο επίκεντρο της παρουσίασης βρέθηκαν η πορεία και η εξέλιξη των συντροφικών σχέσεων μέσα στον χρόνο, η μετάβαση από τον έρωτα στη βαθύτερη συναισθηματική σύνδεση, καθώς και η σημασία της επικοινωνίας, της αμοιβαίας κατανόησης και της ουσιαστικής συντροφικότητας.

Μέσα από τη θεματολογία του βιβλίου αναδείχθηκε ο προβληματισμός γύρω από το πώς ο έρωτας μεταμορφώνεται, ωριμάζει και μπορεί να εξελιχθεί σε μια βαθύτερη και πιο ουσιαστική σχέση.

Από πλευράς Δήμου, τονίστηκε πως θα συνεχίζει να στηρίζει δράσεις πολιτισμού και πνευματικής καλλιέργειας, που προάγουν τη γνώση, τον διάλογο και τον προβληματισμό γύρω από ζητήματα της καθημερινής ζωής και των ανθρώπινων σχέσεων. 

Μετά τον έρωτα τι;

 

Αν υπάρχει κάτι που έμαθα από τις ιστορίες του βιβλίου, κι αυτό ισχύει εξίσου και για τη δική μου ζωή, είναι πως ο έρωτας και η συντροφικότητα δεν είναι σταθερά μεγέθη.

 

Καμιά σχέση δε μένει αλώβητη από τον χρόνο, τις μετατοπίσεις, τις εσωτερικές και εξωτερικές κρίσεις. Κι όμως, αυτή η ευθραυστότητα δεν είναι αδυναμία. Είναι η ζωντάνια της σχέσης, η δυνατότητά της να αλλάζει, να διαπραγματεύεται, να αναγεννάται. Η συντροφικότητα δεν μας ζητά να είμαστε τέλειοι.

 

Μας ζητά να είμαστε παρόντες.

Να ακούμε, να κατανοούμε, να αντέχουμε τη δυσκολία, να μοιραζόμαστε τη χαρά, να επικοινωνούμε την αλήθεια μας όσο πιο καθαρά μπορούμε. Γιατί εν τέλει ο αγώνας για τη συντροφικότητα δεν είναι ο αγώνας για το δύσκολο,αλλά για το ωραίο.