Η λαϊκή τέχνη του χτισίματος παραδοσιακού φούρνου αναβίωσε στην Κερασιά
Μέσα σε μια ατμόσφαιρα χαράς και δημιουργικότητας πραγματοποιήθηκε επιτυχημένα στην Κερασιά την Πέμπτη (5/11) το χτίσιμο του παραδοσιακού φούρνου, με πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Συλλόγου, τη συμμετοχή φοιτητών και φοιτητριών του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και την παρουσία της Επίκουρης Καθηγήτριας, της Ασπασίας Κουζούπη.
Το χτίσιμο του παραδοσιακού φούρνου υπήρξε μια λαϊκή τέχνη που αναπτύχθηκε μέσα στους αιώνες, ως ουσιώδη ανάγκη του ανθρώπου για την οργάνωση του οικιακού του χώρου και φυσικά της επιβίωσης του. Ήταν μια γνώση προοδευτική και χρονοβόρα που εξελίχθηκε μέσα από την παρατήρηση και την ανάγνωση των κατάλληλων υλικών του φυσικού περιβάλλοντος του ανθρώπου.
Αυτή η γνώση, η τόσο σημαίνουσα και αναγκαία για εκείνη την εποχή, σήμερα απούσα και ξεχασμένη, αποτέλεσε το κύριο αντικείμενο μιας συνάντησης μοναδικής και ιδιαίτερης, ανθρώπων διαφορετικών, μα τελικά τόσο ταιριαστών.
Η Μαρία Τράτσα, η Ευαγγελία Τράτσα, η Μαρίκα Δεληγιάννη και ο Τριαντάφυλλος Αναγνώστου υπήρξαν οι οικοδεσπότες, αυτοί που με ζέση καλοδέχτηκαν και αγκάλιασαν όλους τους επισκέπτες, παρέχοντας την πολύτιμη και ακριβή γνώση.
Μα και τα παιδιά, πόση εντύπωση μας έκαναν; Από την πρώτη στιγμή, όλα, ανέλαβαν τον ρόλο τους, γνωρίζοντας καθένα, τι πρέπει να κάνει. Κάμερα, φωτογραφικές μηχανές, τρίποδα, μικρόφωνα, τετράδια σχεδιάσεως, μολύβια, όλα στην υπηρεσία της αποτύπωσης και καταγραφής. Και δίπλα τους η καθηγήτρια, να συμμετέχει, να καθοδηγεί, σχεδόν αδιόρατα. Ένα καλό λόγο να πούμε και για το σύλλογο μας, που τα μέλη του έστρωσαν και προετοίμασαν το έδαφος γι’ αυτή, την τόσο σημαντική εκδήλωση.
Αλλά και σε όλους τους φίλους, που συνέδραμαν καθένας με τον τρόπο του, όπως είναι ο Θανάσης ο Βλαχάβας, ο Αλέκος ο Λεφούσης, ο Θύμιος ο Μούκας και όσοι συμμετείχαν και παραβρέθηκαν σε αυτή τη δράση που εν τέλει όπως εξελίχθηκε ήταν μια γιορτή.
Το χτίσιμο του παραδοσιακού φούρνου επετεύχθη σε ένα χώρο, σε μια μικρή γειτονιά του χωριού μας, που τα κρύα νερά του Κερασιώτη χειμάρρου, καθώς κατεβαίνουν από τα βουνά της Άνω Κερασιάς, τούτες τις ημέρες σωπασιά δεν έχουν. Επιτυχία λοιπόν, δεν είναι μόνο ο στόχος, αλλά και το γενικότερο συναίσθημα, που σου αφήνουν οι άνθρωποι, ο χώρος, ο ίδιος ο χρόνος.
Όλα αυτά αποτυπώνονται πολύ όμορφα από τα λόγια της Επίκουρης Καθηγήτριας, της Ασπασίας Κουζούπη, την οποία και ευχαριστούμε: «Σήμερα έλαβε χώρα στην Κερασιά Πηλίου, πατρίδα του αείμνηστου συγγραφέα – λαογράφου Ηλία Λεφούση, σε ένα χώρο στον οποίο έζησε και ο ίδιος, η τελετουργία κατασκευής ενός “φουρναριού”: ενός μικρού εξωτερικού φούρνου από κοκκινόχωμα-πηλό, άχυρα και νερό. Οι τρεις μαστόρισσες που μας μεταλαμπάδευσαν τη γνώση τους, κυρία Μαρία Τράτσα, κυρία Ευαγγελία Τράτσα, κυρία Μαρίκα Δεληγιάννη, μαζί με την ολομέλεια του Πολιτιστικού Συλλόγου Κερασιάς μας συγκίνησαν σύσσωμα με την φιλοξενία τους και μας ενέπνευσαν αβίαστα σεβασμό για αυτή την πράξη συνέχισης μιας παράδοσης που από γιαγιά σε μάνα σε κόρη έφτασε ως τις ημέρες μας. Η δράση έγινε στα πλαίσια του μαθήματος «θεωρία τοπίου» που διδάσκω σε τελειόφοιτα άτομα (integrated Master) στο ΤΑΜ.ΠΘ. Μεγάλο ευχαριστώ στους Κερασιώτες και τις Κερασιώτισσες που μας καλοδέχτηκαν και σ’ όλα τα φοιτούντα άτομα που συμμετείχαν έμπρακτα.»
Έχοντας την πολύτιμη βοήθεια της θείας Μαρίας Ηλία, μιας ακόμη Κερασιώτισσας με μεγάλη γνώση στο χτίσιμο του παραδοσιακού φούρνου, πραγματοποιήθηκε σήμερα 11 Νοεμβρίου 2026 το “πέρασμα” επιπλέον στρώματος λάσπης, αποτελούμενης από κόκκινο και λευκό χώμα, άχυρο και νερό. Η επόμενη φάση για τον φούρνο μας είναι το στέγνωμα του μετά από την πάροδο κάποιων ημερών και έπειτα το “κάψιμο” του, μια ενέργεια που θα μας δώσει τελικώς το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Δείτε εικόνες
